Gerðubergsráðstefnan, ráðstefnan um barna- og unglingabókmenntir fór fram laugardaginn 7. mars í Gerðubergi.

Um 50 gestir sóttu ráðstefnuna, þar á meðal rithöfundar, starfsfólk skóla- og almenningsbókasafna, útgefendur og aðrir sem láta sig barnabækur varða. Einnig fylgdust fleiri með ráðstefnunni í beinu streymi.

Ráðstefnan er samstarfsverkefni Félags fagfólks á skólasöfnum, IBBY á Íslandi, SFS, Síung, Upplýsingar og Borgarbókasafnsins. Aðgangur var ókeypis og markmið hennar var að skapa vettvang fyrir umræður um hlutverk og stöðu bókmennta fyrir börn og ungmenni.

Í ár var sjónum sérstaklega beint að hryllingsbókmenntum fyrir börn og unglinga. Á síðustu árum hefur áhugi ungra lesenda á hryllingi aukist, ekki síst með auknum áhrifum hrekkjavöku í íslensku menningarlífi og endurspeglast það í aukinni útgáfu slíkra bóka á haustin.

Elísabet Thoroddsen rithöfundur stýrði fundinum og setti ráðstefnuna. Fyrsta erindið flutti Arngrímur Vídalín, dósent í íslenskum bókmenntum fyrri alda, sem fjallaði um hryllingssögur fyrir börn frá Grænu höndinni til samtímans og setti þær í sögulegt samhengi. Í erindi hans kom fram að hryllingssögur sem samdar hafa verið af börnum eða í samstarfi við börn eru oftast mun hryllilegri en sögur sem fullorðnir semja fyrir börn sem sýnir glöggt áhuga barna hrollvekjum.

Hilmar Örn Óskarsson rithöfundur veitti áheyrendum innsýn í tilurð bókaflokksins Voðagerði og ræddi hvernig hryllingur er mótaður fyrir unga lesendur. Í erindi hans kom fram hvernig samstarfið við myndhöfundinn Blæ skapaði hina myrku umgjörð bókarinnar. Eftir hádegishlé tók Ævar Þór Benediktsson til máls og fjallaði á lifandi hátt um tengsl hryllings og húmors og hvort mörkin þar á milli séu í raun óljósari en margir halda. Hann kom einnig inn á það að þegar börn voru spurð hvað þau vildu lesa kom skýrt fram að þau vilja lesa fleiri hrollvekjur. Þá sagði hann frá því að þegar hann hélt að hann hefði gengið of langt í hryllingi í Skólaslit og hann lét fyrstu bókina enda vel, þá fékk hann gagnrýni frá börnum að bókin skildi hafa endað vel.

Síðasta erindið flutti Bergrún Íris Sævarsdóttir, rithöfundur og myndhöfundur, sem velti upp spurningum um mörk efnis í bókmenntum fyrir unglinga, meðal annars hvað varðar blóð, ofbeldi og erótík. Kom hún inn á mikilvægi þess að íslenskar unglinga- og ungmennabækur fjalli um þau efni sem unglingarnir eru að velta fyrir sér og að hún hafi verið meðvituð um að fjalla um mörk og samþykki samhliða erótíkinni. Einnig talaði hún um mikilvægi þess að foreldrar lesi með börnum sínum eða lesi sömu bækur og þau svo þau geti rætt um þá hluti sem gætu verið að brenna á börnum þeirra.

Umræður eftir erindin voru líflegar og þátttakendur spurðu margra spurninga. Ráðstefnan sýndi að áhugi á barna- og ungmennabókmenntum er mikill og að mikilvægt er að ræða opinskátt um þróun þeirra og áskoranir.

Myndirnar tók Embla Bachmann